Interactive Ideas

Στην εταιρία όπου εργάζομαι εδώ και λίγο καιρό έχω την ευκαιρία να διαχειρίζομαι καμπάνιες email marketing από το στάδιο του στρατηγικού σχεδιασμού μέχρι και το post-campaign reporting. Αυτό είναι το προσωπικό μου top-10 των “μυστικών” μιας επιτυχημένης καμπάνιας.

1. Στείλτε το σωστό μήνυμα στους σωστούς αποδέκτες. Τμηματοποιήστε την mailing list σας με βάση τις προτιμήσεις των χρηστών, τις παρελθούσες αγορές ή δημογραφικά στοιχεία. Στείλτε στοχευμένα emails σε ομάδες παραληπτών με κοινό προφίλ και όχι ένα γενικό email στο σύνολο της mailing list.

2. Πάντα να έχετε τη συγκατάθεση των χρηστών. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από ένα ανεπιθύμητο εταιρικό email. Ο σκοπός του email marketing είναι να ωφελήσει το brand σας και όχι να το βλάψει. Επίσης, κάντε εύκολο το unsubscribe. Αν κάποιος δεν επιθυμεί πλέον να λαμβάνει τα newsletters σας, θα πρέπει να έχει την επιλογή να το δηλώσει εύκολα και γρήγορα.

3. Βελτιστοποιήστε τις landing pages. Μπήκατε στον κόπο να σχεδιάσετε, να δημιουργήσετε και να στείλετε emails μόνο και μόνο για να οδηγήσουν τους αποδέκτες σε μη σχετικές ή σε ελλιπείς σελίδες?

4. Εξηγήστε τα οφέλη. Προσφέρετε κίνητρα στους χρήστες σας για να γραφτούν στη mailing list σας. Εκπτωτικά κουπόνια, προσφορές, προδημοσιεύσεις, συμμετοχή σε events είναι μερικές μόνο ιδέες.

5. Προσφέρετε μοναδικό περιεχόμενο. Τα κείμενά σας θα πρέπει να είναι πρωτότυπα, ενδιαφέροντα και σχετικά με τους χρήστες σας. Μη διστάσετε να πειραματιστείτε με διαφορετικά formats και subject lines μέχρι να βρείτε αυτά που αποδίδουν καλύτερα (βλ. Νο 10).

6. Ανεβάστε το newsletter στο site σας. Ένα μεγάλο ποσοστό των παραληπτών σας δεν θα μπορεί να διαβάσει το email είτε επειδή δεν δέχεται HTML, είτε επειδή ο email provider μπλοκάρει τις εικόνες. Δώστε ένα link στην κορυφή του email που θα επιτρέπει στον χρήστη να διαβάσει το περιεχόμενο σε μία σελίδα στο site σας.

7. Διαφημίστε τα άλλα κανάλια επικοινωνίας. Εάν έχετε blog, είστε στο Twitter, στο Facebook, στο YouTube ή στο Flickr, διαφημίστε αυτή τη δραστηριότητα με links μέσα στο email σας. Εάν πάλι δεν κάνετε τίποτα από όλα αυτά, τι περιμένετε?

8. Δώστε έμφαση στη συνοχή. Τόσο από άποψη design (χρώματα, γραμματοσειρές), όσο και άποψη στυλ και ύφους γραφής, φροντίστε να υπάρχει συνέπεια ανάμεσα στο site και στα emails σας.

9. Προσέξτε τη συχνότητα. Μην το παρακάνετε βομβαρδίζοντας τους παραλήπτες σας. Ένα με δύο emails την εβδομάδα είναι υπεραρκετά για τις ανάγκες μιας τυπικής επιχείρησης. Μια καλή ιδέα είναι να προσφέρετε τη δυνατότητα επιλογής όσον αφορά τη συχνότητα αποστολής ενημερώσεων.

10. Tracking, tracking, tracking. Άφησα το σημαντικότερο για το τέλος. Σε κάθε link ή φωτογραφία θα πρέπει να προσθέσετε tracking code. To Google URL Builder είναι το πιο απλό και εύχρηστο εργαλείο για το σκοπό αυτό. Έτσι θα μπορείτε να δοκιμάζετε διαφορετικά formats και segments και να έχετε ξεκάθαρη εικόνα για το καθένα όσον αφορά clicks, engagement & sales.

Good luck!

Φαίνεται ότι όλοι πλέον έχουν ένα (τουλάχιστον) προφίλ στο δημοφιλές site κοινωνικής δικτύωσης. Φίλες και φίλοι, συμμαθητές από το δημοτικό, τα ξαδέρφια και οι θείες από το χωριό. Όλοι λατρεύουν να κάνουν status updates, να ανεβάζουν φωτογραφίες από τις διακοπές, να παίζουν παιχνιδάκια της κακιάς ώρας και να περνούν ατελείωτες ώρες στη δουλειά προσέχοντας μην περάσει το αφεντικό και δει την οθόνη τους (άλλωστε το social networking έχει χαρακτηριστεί και social not working). Μπορεί όμως να έρθει μια νέα υπηρεσία από το πουθενά και να εκθρονίσει το Facebook?

Καθόλου απίθανο, άλλωστε έχει συμβεί και στο παρελθόν. Μπορεί οι Έλληνες να έμαθαν την online κοινωνική δικτύωση από το Facebook, όμως η αλήθεια είναι ότι προϋπήρχαν αρκετές αντίστοιχες υπηρεσίες όπως το Classmates, το Friendster και βέβαια το MySpace που ήταν ο ηγέτης στην αγορά μέχρι να έρθει η απογείωση του Facebook. Πολλοί αναφέρουν το Twitter ως το next big thing που μας έχει πάρει τα μυαλά αλλά η αλήθεια είναι ότι το Facebook και το Twitter έχουν τόσα κοινά όσα και η Μόνικα με την Κατερίνα Στανίση. Το Twitter είναι microblogging πλατφόρμα και θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με τα status updates του Facebook.

Η αλήθεια είναι ότι η γιγάντωση του Facebook έχει δημιουργήσει ανυπέρβλητα εμπόδια εισόδου για νέους παίχτες στο συγκεκριμένο industry. Φιλόδοξοι 20χρονοι με γκαράζ στην Καλιφόρνια, τα νέα είναι άσχημα για σας. Με δύο λέξεις: network effect. Στην επιστήμη της Κοινωνιολογίας της Τεχνολογίας υπάρχει το εξής αξίωμα (με το οποίο ήταν ερωτευμένοι οι καθηγητές μου στο LSE): όσο μεγαλώνει ένα δίκτυο, ταυτόχρονα αυξάνεται και η αξία της ιδιότητας του μέλους αυτού του δικτύου, και άρα προσελκύονται συνεχώς νέα μέλη. Με απλά λόγια, το γεγονός ότι όλοι οι γνωστοί σου είναι στο Facebook σε δένει εκεί και σε αποτρέπει από το να μεταπηδήσεις σε μια άλλη υπηρεσία που πιθανώς είναι καλύτερη αλλά θα έχεις προφίλ μόνο εσύ και ο κούκος.

Υπάρχει ελπίδα λοιπόν για τους επίδοξους ανταγωνιστές? Υπάρχει, και μάλιστα διπλή. Κατ’ αρχήν, το ίδιο αξίωμα θέτει ένα όριο σε κάθε δίκτυο, πέρα από το οποίο η προσθήκη ενός νέου μέλους μειώνει αντί να αυξάνει την αξία της ιδιότητας του μέλους. Αυτό συμβαίνει κυρίως εξαιτίας του θορύβου (κάθε μορφής) που προκαλείται από τον υπερβολικά μεγάλο αριθμό των συμμετεχόντων στο δίκτυο. Πόσοι γνωστοί σας έχουν απενεργοποιήσει τα προφίλ τους στο Facebook επειδή είχαν βαρεθεί να απαντάνε σε friend requests, pokes, invitations σε εφαρμογές, παιχνίδια, groups και pages? Η δεύτερη πηγή ελπίδας είναι το λεγόμενο Data Portability Project. Πρόκειται για μία διαδικτυακή πρωτοβουλία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των χρηστών, σύμφωνα με την οποία ο καθένας έχει την ιδιοκτησία των δεδομένων του (συμπεριλαμβανομένων των friends, φωτογραφιών, posted items, κλπ) και μπορεί να τα παίρνει μαζί του όταν εγκαταλείπει μια υπηρεσία και εγγράφεται σε μία άλλη. Το Facebook είναι υποστηρικτής του Data Portability Project, παρ’ όλα αυτά η πρωτοβουλία βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα και κανείς δεν γνωρίζει πώς ακριβώς θα εξελιχθεί.

Ποια είναι λοιπόν η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου? Η πιθανότερη απάντηση μοιάζει να είναι …μετά το Facebook, το χάος.

*Photo by mandiberg.

Το ”Πάμε” σποτάκι του Πασόκ για τις εκλογές. Φοβερά προσεγμένη δουλειά με λεπτομέρειες που αξίζουν την προσοχή μας όπως το ότι γράφει με Bic αντί για κάποιο ακριβό στυλό, οι πολλές γυναίκες, τα άτομα με αναπηρικό καροτσάκι, το σήκωμα των μανικιών, οι ελληνικές σημαίες αντί για σημαίες του Πασόκ, η ανηφορική σκάλα και βέβαια η ανυπέρβλητη παύση πριν το ”Πάμε”. Ποια εταιρία το επιμελήθηκε?

Update: Μόλις ανακάλυψα και ένα hip-hop remix της διαφήμισης με το Lose Yourself του Eminem!

Δύο πιθανότητες υπάρχουν: Ή έχουν βγει οι λίστες των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ για τις εκλογές και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι, ή κάποιος έχει ξεχάσει μία AdWords campaign να τρέχει εδώ και πολύ καιρό…

Όσον αφορά το keyword υπό στόχευση, άβυσσος η ψυχή του SEM marketeer…

Update: Η καμπάνια εμφανίζεται και στο keyword “financial times”. Σοσιαλιστικό κατά τα άλλα το κίνημα!

Στις 29 Αυγούστου θα ήταν τα γενέθλια του “King of Pop” Michael Jackson. Όπως σε πάρα πολλές πόλεις του κόσμου, έτσι και στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε flash mob στη μνήμη του από ομάδα χορευτών. Enjoy!

Χθες είδα στον κινηματογράφο το Inglourious Basterds. Η ταινία ήταν καλή και παρ’ όλη τη διάρκειά της (2,5 ώρες) μάς κράτησε μέχρι το τέλος. Ο Ταραντίνο δίνει ρέστα και ο Μπραντ Πιτ είναι απολαυστικός στο ρόλο του βλαχο-αμερικάνου υπολοχαγού.

Επειδή όμως το blog δεν αφορά κριτικές ταινιών, ας έρθουμε στο θέμα μας. Η online καμπάνια marketing τού Inglourious Basterds είναι απλά άψογη. Ο πυρήνας αυτής, το site της ταινίας, έχει ό,τι θα περίμενε κανείς όσον αφορά το content (videos, downloads, etc) αλλά είναι και υποδειγματικό ως προς το integration με τα υπόλοιπα διαδικτυακά κανάλια προβολής και εκμετάλλευσης της ταινίας: Συγκεριμένα, οι υπεύθυνοι για το marketing της ταινίας έχουν δημιουργήσει προφίλ στο Twitter όπου δημιουργήθηκε μεγάλο buzz πριν βγει η ταινία στους κινηματογράφους και όπου πλέον γίνεται διάλογος με τους χρήστες σχετικά με την ταινία και ”τρέχουν” διάφοροι διαγωνισμοί. Μάλιστα στο site της ταινίας φιλοξενείται το “Tweet of the week” από κάποιον απλό χρήστη της υπηρεσίας. Η προώθηση μέσω Facebook page και MySpace μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί αυτονόητη και δεν θα επιμείνω παραπάνω.

Αυτό που μού έκανε τη μεγαλύτερη θετική εντύπωση ήταν η χρήση του site όχι μόνο σαν κανάλι δημιουργίας buzz και branding, αλλά και σαν εργαλείο για το monetization της ταινίας. Για αρχή, η κύρια σελίδα δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να προμηθευτεί επί τόπου εισιτήρια (ισχύει μόνο για κατοίκους των Η.Π.Α.). Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να αγοράσεις το soundtrack μέσω του iTunes ή ακόμα και το σενάριο της ταινίας από 4 διαφορετικά e-shops (όπως το Amazon). Τέλος, γίνεται cross promotion για ένα video game ονόματι Wolfenstein το οποίο επίσης μπορείς να αποκτήσεις μέσω του official site του.

Όταν έχεις ένα τόσο cool προϊόν όσο μία ταινία του Ταραντίνο για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το internet μπορεί να σου προσφέρει απεριόριστες ευκαιρίες, αρκεί να ξέρεις να τις εκμεταλλευτείς. Φαίνεται ότι οι συγκεκριμένοι τύποι ήξεραν. Εύγε!

Καιρό είχα να γράψω κάτι αρνητικό σε αυτό το blog. Αλλά πραγματικά η έκπληξή μου ήταν τεράστια όταν είδα το site του νέου Μουσείου της Ακρόπολης που είναι στον αέρα από σήμερα.

Καλό το e-ticketing, ωραίες οι φωτογραφίες, αλλά…ούτε ένα Title Tag στην αρχική σελίδα? Υπάρχουν πιο ειδικοί από εμένα για να σχολιάσουν το SEO αλλά αυτό πραγματικά βγάζει μάτια! Το δεύτερο σημείο που πρόσεξα με την πρώτη ματιά είναι ότι η επιλογή της γλώσσας είναι ιδιαίτερα δύσκολη για κάποιον που δεν ξέρει ελληνικά καθώς το drop down menu δεν έχει σημαιάκια ή κάτι τέτοιο αλλά γράφει απλά “ελληνικά”, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος ξένος να διαβάσει ότι από εκεί ρυθμίζεται η γλώσσα!

Και έρχομαι στο βασικότερο κατά την άποψή μου, που είναι το .gr domain. Μας έχουν ζαλίσει τόσο καιρό ότι τα εγκαίνια του Μουσείου θα -πρέπει να- είναι ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα της δεκαετίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Και είναι αλήθεια! Γιατί όμως το site να επιλέγει το δρόμο της .gr εσωστρέφειας? Εσωστρέφεια  που ενισχύεται από το κακό SEO και τη δυσκολία αλλαγής γλώσσας. Την στιγμή που το αντίστοιχο .com site έιναι μεν κατοχυρωμένο αλλά “for sale“, ενώ το acropolismuseum.net (που είναι global και μάλιστα κατά τρεις χαρακτήρες μικρότερο) είναι διαθέσιμο την ώρα που γράφεται αυτό το post!

Τι λέτε?

Update: Το theacropolismuseum.org είναι επίσης κατοχυρωμένο. Κάτι που με έκανε να θυμηθώ μία απορία που είχε εκφράσει ο Uroborus πριν από πολύ καιρό με αφορμή το site acropolis.gr: Κάποια domains δημόσιου χαρακτήρα δεν θα πρέπει να προστατεύονται με κάποιο τρόπο?

*Photo by tsak_d

Τέλος λοιπόν και η θητεία. Για την ακρίβεια έχει τελειώσει εδώ και ένα μήνα περίπου αλλά τώρα αρχίζω να το χωνεύω . Αναμφισβήτητα ένας χαμένος χρόνος από κάθε άποψη, όμως ανήκει πια στο παρελθόν και η ζωή συνεχίζεται.

Πλέον επιστρέφω στις παλιές αγαπημένες συνήθειες, μεταξύ άλλων και το blogging (παρ’ όλο που είναι “so 2005″)! Υπάρχει βέβαια και το Twitter, που έχει σημειώσει τεράστια ανάπτυξη στην Ελλάδα αυτόν τον χρόνο που απείχα από τα δρώμενα. Θα έλεγα μάλιστα ότι αρχίζει να γίνεται εντελώς mainstream, και δεν το λέω ως κάτι κακό.

Πλέον μετά από τρία χρόνια εμπειριών στο εξωτερικό η βάση μου θα είναι η Θεσσαλονίκη, όπου θα προσπαθήσω να υλοποιήσω κάποιες ιδέες, όντας βέβαια ανοιχτός σε συνεργασίες στο χώρο του marketing και των νέων μέσων. Contact me!

*Photo by 7Bart

Έπεσα πάνω σε αυτό το καταπληκτικό post με διαφημίσεις κατά του καπνίσματος. Τώρα που έρχεται (επιτέλους) και για τη χώρα μας η ώρα της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους είναι πιο επίκαιρες από ποτέ…

Και όχι επειδή ο συνιδρυτής και CEO Γιάννης Παυλίδης είναι παιδικός μου φίλος, αλλά επειδή η υπηρεσία που παρέχει το Kapou έλειπε πραγματικά από την Ελλάδα.

Πρόκειται για ένα site παροχής υπηρεσιών γεωπληροφορικής που δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να περιηγηθεί σε μία πόλη μέσα από μία αλληλουχία τρισδιάστατων φωτογραφιών. Έτσι, εγώ για παράδειγμα που είμαι σε ένα χωριό στον Έβρο (μάχιμος φαντάρος γαρ) μπορώ να κάνω μια εικονική βόλτα στα αγαπημένα μου στέκια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης! Αντίστοιχη υπηρεσία προσφέρεται και από την Google με την ονομασία Streetview αλλά χωρίς κάλυψη στην Ελλάδα.

Πέρα από το fun της υπόθεσης, η φωτογραφική χαρτογράφηση μιας φωτογραφίας έχει άπειρες και πολύ χρήσιμες εφαρμογές, από τον τουρισμό και την εστίαση μέχρι την ηλεκτρονική διακυβέρνηση (e-government) και τις κάθε τύπου υπηρεσίες γεωπληροφορικής.

Και δύο λόγια για τον CEO. Ο Γιάννης Παυλίδης τελείωσε το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε για ένα χρόνο ως ερευνητής στο Τόκιο στην Asahi Kasei Corporation. Εκεί γνώρισε πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους, όπως μας διαβεβαιώνει σε παλιότερο σχόλιό του στο Interactive Ideas (δείτε το video)! Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του διέσχισε τον Ατλαντικό για να συνεχίσει την έρευνα στο University of Pennsylvania, όπου και τελειοποίησε τις γνώσεις του στην γεωπληροφορική.  Με την επανοδό του στην Ελλάδα ίδρυσε την Kapou ΑΕ, με τη βοήθεια και συγχρηματοδότηση της Τεχνόπολης, του γνωστού τεχνολογικού πάρκου για το οποίο είχε κάνει λόγο και το άρθρο του Monocle για τη Θεσσαλονίκη.

Η συνέχεια επί της οθόνης και στο blog του Kapou. Καλή αρχή!