Μπερδεμένο post, όπως φαίνεται και από τον τίτλο του. Διαβάζοντας πριν λίγο καιρό στο Knowhow τις προβλέψεις του Sir Martin Sorrell για την αγορά της διαφήμισης τα επόμενα χρόνια, ήρθε στο μυαλό μου η γνωριμία μου μαζί του το 2005 σε μία ομιλία του στο LSE.
Ο Sorrell είναι ένα από τα σπουδαιότερα “κεφάλια” παγκοσμίως στο χώρο της διαφήμισης, όντας ιδρυτής και CEO του WPP Group, ενός από τα μεγαλύτερα group εταιριών επικοινωνίας στον κόσμο με 100.000 εργαζόμενους σε 106 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα (OgilvyOne, Spot JWT, AGB Nielsen Media Research κ.α.). Είχε έρθει λοιπόν να μιλήσει περί διαφήμισης στο LSE, σε μία εκδήλωση από την οποία μού έμειναν τρεις ρήσεις του:
1. “Η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική είναι κορεσμένες αγορές γι’ αυτό οι διαφημιστικές εταιρίες τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν στις αναδυόμενες αγορές της Κίνας, της Ινδίας και της Λατινικής Αμερικής”.
2. “Για το 2010 έχουμε σαν στόχο το 40-50% των εταιριών του Group να δραστηριοποιείται στον χώρο της online επικοινωνίας”.
3. “Είναι αυτή η εφημερίδα πιο ενδιαφέρουσα από μένα?”, απευθυνόμενος σε έναν φοιτητή που διάβαζε την εφημερίδα του την ώρα που μιλούσε ο Sir Sorrell.
Αυτό πάντως που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το πόσο προσιτός ήταν. Απόδειξη ότι όταν μετά την ομιλία τού έστειλα e-mail ρωτώντας τις άπόψεις του για τη δυναμική του Internet ως διαφημιστικού μέσου (ερώτηση που σήμερα μπορεί να ακούγεται αφελής αλλά το 2005 το τοπίο ήταν ακόμα υπό διαμόρφωση!), με παρέπεμψε σε κάποιες πολύ χρήσιμες δημοσιεύσεις του WPP Group, ζητώντας μου να ρίξω μια ματιά και να επανέλθω με πιο συγκεκριμένες απορίες. Εκτός αυτού όμως, ο άνθρωπος αυτός που έχει τιμηθεί με το Harvard Alumni Achievement Award με βοήθησε και στη διπλωματική μου! Όταν με νεανικό θάρρος και θράσος τού ζήτησα να τού πάρω συνέντευξη στα πλαίσια της έρευνας της διπλωματικής μου εργασίας, αυτός αρνήθηκε ευγενικά μεν, μού κανόνισε συνέντευξη με κάποιο άλλο ανώτατο στέλεχος του WPP στο Λονδίνο δε.
Πού θέλω να καταλήξω με αυτήν την εξιστόρηση? Μετά την ανάγνωση του άρθρου του Knowhow και τις παραπάνω αναμνήσεις που μού ξύπνησε, θυμήθηκα μία άλλη ιστορία που μού είχε κάνει εντύπωση πριν αρκετό καιρό και εκτυλίσσεται στην ίδια χρονική περίοδο με τη δική μου: την ιστορία του Γιώργου Βαρέλογλου από το AboutSEO. Ο Γιώργος, όντας φοιτητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και έχοντας κερδίσει το Βραβείο Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Πειραιά, στέλνει e-mail στις (παγκοσμίου φήμης) διαφημιστικές εταιρίες της Θεσσαλονίκης ζητώντας εργασία άνευ αποδοχών. Τα πολυάσχολα στελέχη της τοπικής αγοράς δεν του απαντάνε καν, με μοναδική εξαίρεση τον Κώστα Μάντζιαρη της Mindworks and the rest is history…
Δεν είναι του χαρακτήρα μου να κλείσω αυτό το post με κάποιο βαρύγδουπο δίδαγμα, άλλωστε το blog αυτό είναι στην ουσία απλά ένας χώρος για καταγραφή σκέψεων. Το πλέον προφανές είναι ότι η έπαρση δεν ταιριάζει στους άριστους αλλά στους μέτριους…
Πόσο δίκιο έχεις…
Είναι πολλές τέτοιες ιστορίες.
Π.Χ. ένας φίλος κάνοντας ένα μεταπτυχιακό σχετικό με τα media, ήθελε μια συνέντευξη από κάποιο στέλεχος μουσικού καναλιού.
Το πάλευε καιρό με τον Κουρή, ώσπου τελικά κατέληξε στον Διευθυντή marketing του MTV.
.
Επιστροφή στα post που περιμέναμε από τον Αλέξανδρο. Πολύ καλό αυτό!
Τα παλαιά – παλαιά χρόνια, πριν από την έλευση του email κι όλων των συναφών, με ενδιέφερε να μάθω περισσότερα για τα αμοιβαία κεφάλαια. Αγόρασα κάποια βιβλία μεταξύ των οποίων ήταν το Common Sense on Mutual Funds: New Imperatives for the Intelligent Investor του John C. Bogle (το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα).
Έστειλα γράμμα στον συγγραφέα για να ρωτήσω κάποια πράγματα επιπλέον για το θέμα, μου απάντησε τάχιστα και μου έδωσε ό,τι πληροφόρηση ήθελα κι ακόμη περισσότερα. Κι εδώ μιλάμε για τον Bogle, όχι για κανέναν fund manager της σειράς…