Is the pre-roll the new pop-up?: Ενδιαφέρον άρθρο που κάνει τη σύγκριση μεταξύ των pre-roll διαφημίσεων σε online videos με τα γνωστά pop-ups, υπονοώντας ότι τα pre-rolls είναι περισσότερο intrusive από όσο μπορούν να δεχτούν οι χρήστες. Ο συγγραφέας όμως προτείνει εναλλακτικές λύσεις και παραδέχεται ότι η διαφήμιση σε videos θα αναπτυχθεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια.
Online advertising: So good, yet so bad for us: Μία κριτική (και αρκετά εύστοχη) θεώρηση της online διαφήμισης, που επικεντρώνεται στα “μελανά” της σημεία όπως η παρακολούθηση των χρηστών και η συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων, η κατηγοριοποίηση των καταναλωτών και άλλα.
How Rupert Murdoch plans to take over interactive marketing: Ενδιαφέρουσα ανάλυση των online επιχειρηματικών κινήσεων του Rupert Murdoch (ιδιοκτήτη της News Corporation που έχει αγοράσει μεταξύ άλλων και το MySpace), και μερικές εκτιμήσεις για το πώς ο γνωστός μεγιστάνας των media σκοπεύει να κυριαρχήσει και στο interactive marketing.
The power of check lists: Μία λίστα με τα δέκα σημεία που πρέπει να “τσεκάρεις” όταν ετοιμάζεις ένα καινούργιο website.
Απλά να σε ενημερώσω ότι εμείς που διαβάζουμε τα κειμενάκια που γράφεις ή παραπέμπεις, κάνουμε το κομμάτι μας δεξιά και αριστερά (καλά αυτό με το viral marketing ήταν πολύ κατανοητό για να το αναπαράγουμε εδώ και εκεί). Αυτή η λεγόμενη «σταχυολόγηση» κειμένων είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά. Ανοίγει δε η συζήτηση (ειδικά με το άρθρο για τον Murdoch) αν και πως περνάει το διαδίκτυο σιγά σιγά στη λογική και τις αξίες του χώρου – του ξέχωρου θεσμικού χώρου όπως θα έλεγε και ο Μουζέλης – της αγοράς.
Ευάγγελε πιστεύω ότι το Διαδίκτυο είναι καθρέφτης της κοινωνίας και δεν κατηγοριοποιείται εύκολα. Κάποιοι το βλέπουν ως μία παγκόσμια αγορά και αναπτύσσουν επιχειρηματικές δραστηριότητες, κάποιοι έχουν ξεμείνει στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 και αντιτίθενται σε κάθε εμπορική αξιοποίηση, άλλοι το χρησιμοποιούν για να εκφράσουν κάθε είδους πολιτικές και μη ιδέες. Για μένα υπάρχει χώρος για όλους και αυτή είναι η ομορφιά του μέσου, ότι δηλαδή δίνει ελευθερία στο χρήστη (και όχι θεατή) να το αξιοποιήσει όπως νομίζει, ακόμα και με ελάχιστους πόρους. O Murdoch προφανώς και δεν ανήκει στη ρομαντική κατηγορία
Ιουνίου 5, 2007 σε 9:10 πμ
Αλέξανδρε
Απλά να σε ενημερώσω ότι εμείς που διαβάζουμε τα κειμενάκια που γράφεις ή παραπέμπεις, κάνουμε το κομμάτι μας δεξιά και αριστερά (καλά αυτό με το viral marketing ήταν πολύ κατανοητό για να το αναπαράγουμε εδώ και εκεί). Αυτή η λεγόμενη «σταχυολόγηση» κειμένων είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά. Ανοίγει δε η συζήτηση (ειδικά με το άρθρο για τον Murdoch) αν και πως περνάει το διαδίκτυο σιγά σιγά στη λογική και τις αξίες του χώρου – του ξέχωρου θεσμικού χώρου όπως θα έλεγε και ο Μουζέλης – της αγοράς.
Ιουνίου 5, 2007 σε 10:20 πμ
Ευάγγελε πιστεύω ότι το Διαδίκτυο είναι καθρέφτης της κοινωνίας και δεν κατηγοριοποιείται εύκολα. Κάποιοι το βλέπουν ως μία παγκόσμια αγορά και αναπτύσσουν επιχειρηματικές δραστηριότητες, κάποιοι έχουν ξεμείνει στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 και αντιτίθενται σε κάθε εμπορική αξιοποίηση, άλλοι το χρησιμοποιούν για να εκφράσουν κάθε είδους πολιτικές και μη ιδέες. Για μένα υπάρχει χώρος για όλους και αυτή είναι η ομορφιά του μέσου, ότι δηλαδή δίνει ελευθερία στο χρήστη (και όχι θεατή) να το αξιοποιήσει όπως νομίζει, ακόμα και με ελάχιστους πόρους. O Murdoch προφανώς και δεν ανήκει στη ρομαντική κατηγορία